«ON BEING SANE IN INSANE PLACES»
Το διασημότερο πείραμα κατά της ψυχιατρικής διάγνωσης
Το άρθρο του David Rosenhan στο Science το 1973 είναι το πιο πολυαναφερόμενο τεκμήριο κατά της ψυχιατρικής διάγνωσης. Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη — αν και δεν έχει ανακληθεί ποτέ.
Έγγραφα που εντοπίστηκαν στα προσωπικά κατάλοιπα του Rosenhan από τη δημοσιογράφο Susannah Cahalan, και αναφέρθηκαν στην peer-reviewed βιβλιογραφία από τον κοινωνιολόγο Andrew Scull, τεκμηριώνουν ότι: ο ίδιος ο φάκελος εισαγωγής του Rosenhan στο Haverford State Hospital τον Φεβρουάριο του 1969 περιέχει πολύ περισσότερη αναφορά συμπτωμάτων από τις τρεις λέξεις που δημοσίευσε — παραισθήσεις διαρκείας μηνών, παρεμβολή σκέψης και αυτοκτονικό ιδεασμό· και ότι ένατος συμμετέχων, ο Harry Lando, του οποίου η εμπειρία αντέφασκε με τα δημοσιευμένα ευρήματα, αποκλείστηκε.
Και η ακρίβεια που οφείλουμε: «τεκμηριωμένες σοβαρές αμφιβολίες» δεν είναι το ίδιο με «αποδεδειγμένη απάτη». Το βιβλίο της Cahalan (2019) είναι δευτερογενής πηγή, εμπορικό μη μυθοπλαστικό έργο. Ο Robert Spitzer είχε ασκήσει μεθοδολογική κριτική ήδη από το 1975.
Γιατί είναι εδώ και όχι στη γενική αφήγηση: επειδή η ίδια αλυσίδα τεκμηρίωσης — δημοσιογραφική έρευνα σε ιδιωτικά κατάλοιπα — απορρίπτεται αλλού σε αυτή τη σελίδα. Ένα κριτήριο που αλλάζει ανάλογα με το συμπέρασμα δεν είναι κριτήριο.
[54] Rosenhan DL, Science 1973;179(4070):250-258 · [55] Cahalan S, The Great Pretender, 2019 — δευτερογενής · [56] Scull A, History of Psychiatry · [57] Spitzer RL, 1975